Τα μάτια της Ευαγγελίας μιλάνε. Είναι μεγάλα, πράσινα και οι γωνίες πάνε προς τα κάτω. Αν τα συναντήσεις πρώτη φορά είναι σαν να εκφράζουν ένα παράπονο, αλλά όταν εξοικειωθείς μαζί τους θα δεις ότι χαμογελούν. Τα μαλλιά της είναι καστανά και οι ξανθές τους από τον ήλιο άκρες χαϊδεύουν τους γυμνασμένους της ώμους. Είναι ψηλή, έχει μακριά πόδια και δυνατα χέρια με μακριά δάχτυλα.

eyaggelia4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η Ευαγγελία ήταν ένα κορίτσι που από τα 9 μέχρι τα 21 της χρόνια έζησε μέσα στο νερό. Όχι για να χαλαρώνει, αλλά για να αγωνίζεται και να βγαίνει πρώτη. Έκανε πρωταθλητισμό στην κωπηλασία.

Δεκατρία πανελλήνια χρυσά μετάλλια και ένα πανελλήνιο ρεκόρ σε τετραπλό, το οποίο ακόμα δεν έχει καταρριφθεί.

«Για πολλά χρόνια στη ζωή μου ακόμα και η δεύτερη θέση ήταν αποτυχία. Ήμουν στρατιώτης. Θυμάμαι ότι κοιμόμουν το βράδυ με τα ρούχα, ώστε να είμαι στις 5 το πρωί ξύπνια, να μην χάνω χρόνο στο ντύσιμο, γιατί 5 και τέταρτο έπρεπε να φεύγω από το σπίτι, στις 6 παρά τέταρτο έπρεπε να είμαι ήδη στο νερό με το σκάφος για να προλάβω να κάνω προπόνηση, έφευγα και έτρωγα στο αμάξι καθώς πήγαινα στο σχολείο. Μετά το σχολείο ακολουθούσε δεύτερη προπόνηση, φροντιστήριο, αγγλικά, ύπνος».

Και αυτή ήταν η ζωή της Ευαγγελίας στα χρόνια του Γυμνασίου και του Λυκείου.

Πειθαρχία. Η λέξη που έπεσε σαν μία βαριά σφραγίδα πάνω στην εφηβική της ηλικία. «Ακόμα και στην πενταήμερη κρυφά από τον προπονητή μου πήγα και όταν με βρήκε στο ξενοδοχείο, που μέναμε, με πήρε τηλέφωνο και μου είπε να κάνω κάθε μέρα μία ώρα τρέξιμο».

eyaggelia2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πέρα από τα μετάλλια και τα κύπελλα, που διακόσμησαν το σπίτι και της θυμίζουν εκείνο το κομμάτι του εαυτού της, η κωπηλασία έδωσε στην Ευαγγελία και ένα σπουδαίο μάθημα ζωής:  να παίρνει τις μεγάλες αποφάσεις όταν ακόμα είναι ψηλά. «Να μάθω να προχωρώ για άλλα όταν ακόμα έχω να δώσω».

Το 2000 ήταν αυτή ακριβώς η στιγμή. Αποφάσισε πως ήταν η ώρα να προχωρήσει.

Σπουδές. ΤΕΦΑΑ. Δουλειά. Έκανε μαθήματα aerobic, ασχολήθηκε με το pilates, έριχνε ιδρώτα στο fight-bo, χόρευε zumba.

Και μετά ήρθε η Σοφία και μαζί της έφερε και ένα δώρο: τη yoga

«Φεύγοντας από ένα personal training συνάντησα την κοπέλα που είναι σταθμός στη ζωή μου, τη Σοφία Ξηροτύρη. Εξαιτίας της ξεκίνησα να κάνω yoga». Πρώτος της δάσκαλος ο Σάββας Γιαντζής.

Το ταξίδι μόλις ξεκίνησε και πριν καλά καλά καταλάβει τι συμβαίνει, μόλις μετά από δύο μήνες πρακτική, το Μεγάλο Μήλο την φιλοξένησε για να κάνει το πρώτο τηςteacher training των 200 ωρών.

eyaggelia3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η Ευαγγελία έμαθε πολλά μέσα από αυτή της την περιπλάνηση στον κήπο της yoga.Αρχικά, ήρθε αντιμέτωπη με τον εαυτό της. «Ξεκίνησα κάνοντας Αshtanga και μάλλον δεν ήμουν  έτοιμη να καταπιαστω μαζί της. Ashtanga για μένα είναι αυτογνωσία. Η πρακτική της είναι καθρέφτης. Εγώ πάλι το έβλεπα σαν εργαλείο γυμναστικής. Οιasanas με είχαν συνεπάρει. Το αποτέλεσμα; Πριν από κάθε μάθημα παρακαλούσα να μην τραυματιστώ και μετά από κάθε μάθημα ένιωθα ενεργειακά διαλυμένη».

Επόμενος σταθμός; Ο Μιχάλης Φιλίνης. «Μου έβγαλε μία πάρα πολύ ωραία ενέργεια το μάθημα στη Ghyta».

 

Οι καρποί που γεύτηκε είχαν γεύση ινδικής φιλοσοφίας. «Το παραδέχομαι. Μέχρι τότε νόμιζα πως yoga είναι να δένεσαι κόμπος. Είχα μάθει να ενδιαφέρομαι μόνο για τιςasanas. Καμία pranayama. Κανένας Patanjali. Άκουγα σανσκριτικά και έλεγα “τι λένε;”».

Σιγά σιγά άρχισε να βουτάει μέσα στη φιλοσοφία και να δουλεύει με τον εαυτό της.

eyaggelia1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πρώτα ήρθε η αυτογνωσία. «Είχα μάθει να είμαι ανταγωνιστική. Να κοιτάω πώς και τι κάνει η διπλανή μου να το κάνω και εγώ. Και έτσι τραυματιζόμουν».

Μετά ήρθε η συμβουλή του δασκάλου: «Βγάλε την πρωταθλήτρια από μέσα σου», της έλεγε ο Φιλίνης. «Ξέχνα την. Δεν είναι αυτό η yoga». Και ναι κατάλαβε ότι δεν ήταν.

«Δεν χρειάζεται να αποδείξω τίποτα και σε κανέναν. Δεν χρειάζεται να κάνω το κατακόρυφο ή τη hanumanasana. Το θέμα είναι να κάνω πράγματα που μου αρέσουν, που νιώθω άνετα και τ’ αγαπώ. Ακόμα και στη διδασκαλία μου, όταν πρωτοξεκίνησα έκανα στους μαθητές μου πολύ fitness και όχι yoga και τώρα που το σκέφτομαι το μετανιώνω. Τους ευχαριστώ, που παρόλα, αυτά έκατσαν μαζί μου».

Η όμορφη αυτή δασκάλα συνεχίζει να βαδίζει το μονοπάτι της. Απολαμβάνει τη διαδρομή και κάθε μέρα, κάθε πρακτική της φαίνεται και ένας νέος προορισμός. Σήμερα αισθάνεται ευτυχισμένη να κάνει μάθημα με δάσκαλο τον Δημήτρη Παπαδάκη. «Από το πρώτο λεπτό που τον άκουσα να μιλάει σκέφτηκα πως είναι μοναδικός. Τον άκουσα να αναπνέει και ήταν σαν να ακούω το κύμα της θάλασσας. Μαζί του έχω λατρέψει και πάλι την Ashtanga».

 

Το πιο σημαντικό μάθημα που έχει πάρει μέχρι τώρα από τη yoga; «Είναι να μην ξεχνάω να αναπνέω. Όπως σε κάθε asana που θέλεις να πας πιο βαθιά, έτσι και στη ζωή για να προχωρήσεις πρέπει να παίρνεις το χρόνο σου και να αναπνέεις. Στις «βαλίτσες σου» φρόντισε να έχεις υπομονή και αναπνοή. Τον ανταγωνισμό, όχι απλά απέναντι στους άλλους, αλλά και με τον ίδιο σου τον εαυτό, άφησέ τον στο σπίτι».

Τα μάτια της Ευαγγελίας μιλάνε. Είναι μεγάλα, πράσινα και οι γωνίες πάνε προς τα κάτω. Αν τα συναντήσεις πρώτη φορά είναι σαν να εκφράζουν ένα παράπονο, όταν εξοικειωθείς μαζί τους θα δεις ότι χαμογελούν, όταν την αφήσεις να σου μιλήσει για τηyoga θα δεις ότι λάμπουν.

Πηγή:  http://yoganimal.tumblr.com/

 

 Γκίκα Ευαγγελία ,

Καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής / Personal Trainer